Θάνος Γεωργούντζος, Aπόφοιτος (2017) Κλασικού Λυκείου Ψυχικού, Δικηγόρος, Πρόεδρος Επιτροπής Νέων για την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα
Ο Θάνος Γεωργούντζος (1999) αποφοίτησε από το Κλασικό Λύκειο Ψυχικού και αργότερα από τη Νομική Αθηνών με άριστα. Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό του στο Ναυτικό Δίκαιο και εργάζεται ως δικηγόρος. Δραστήριος και ευρηματικός ήδη από το σχολικά του χρόνια, όπως τον περιγράφουν παλιοί συμμαθητές του.
Πριν τρία χρόνια έθεσε σε κίνηση ένα όραμα που συνδέει την παγκόσμια κληρονομιά με τη νέα γενιά! Ίδρυσε την Επιτροπή Νέων για την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Η κίνηση αυτή έχει ήδη ξεχωρίσει και έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον του κόσμου.
Στις 26 Φεβρουαρίου και ώρα 19:00, στο Θέατρο του Αρσακείου Ψυχικού θα φιλοξενηθεί εκδήλωση της Επιτροπής με εκλεκτούς ομιλητές γύρω από το θέμα της επανένωσης των μαρμάρων (βρείτε αναλυτικές πληροφορίες στο τέλος της συνέντευξης).
Ως τότε μπορείτε να διαβάσετε τη συζήτηση που είχαμε με τον απόφοιτό μας Θάνο Γεωργούντζο πριν μερικές ημέρες κάτω από την Πνύκα, όπου και μάς αφηγήθηκε την πορεία του, το όραμά του και τους στόχους του.
-Πώς θα ήθελες να βλέπουν τον Παρθενώνα οι επόμενες γενιές;
Ως το παγκόσμιο σύμβολο του κλασικού πνεύματος και του πολιτισμού! Ως το κορυφαίο αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό συγκρότημα που κληροδότησε στον κόσμο η ελληνική αρχαιότητα. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο, ότι ο ίδιος ο Παρθενώνας υιοθετήθηκε ως λογότυπο της UNESCO, του διεθνούς οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό. Θα ήθελα οι επόμενες γενιές να τον αντικρίζουν ως ζωντανή υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός θεμελιώνεται στην ενότητα, τη δικαιοσύνη και τον σεβασμό της ιστορικής αλήθειας. Για τον λόγο αυτό η επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα είναι ένα οικουμενικό αίτημα που εκφράζεται στο όνομα του παγκόσμιου πολιτισμού. Πάνω από όλα, όμως, είναι το δικαίωμα της Ελλάδας να κρατάει τα κλειδιά της Ιστορίας της.
Πάνω από όλα, όμως, είναι το δικαίωμα της Ελλάδας να κρατάει τα κλειδιά της Ιστορίας της
-Ποιο ήταν το έναυσμα για να ασχοληθείς με τα Μάρμαρα του Παρθενώνα;
«Όλα τα ηλεκτρικά φώτα δεν θα τα εμποδίσουν ν’ αποζητούν αδιάκοπα το γλυκό φως του Ομήρου». Όταν διάβασα αυτή τη φράση για τα «παγιδευμένα» μάρμαρα στο Βρετανικό Μουσείο, ήμουν μαθητής της Δ’ Δημοτικού. Μετά από ένα μάθημα, μάς μίλησε για πρώτη φορά για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα η δασκάλα μας κ. Μαρία Σφήκα. Η κ. Σφήκα και η Διευθύντριά μου, κ. Αικατερίνη Κούλη, ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που με δίδαξαν ότι το χρέος απέναντι στην ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά είναι ευθύνη που δεν μπορεί να μετατίθεται στο μέλλον. Δασκάλες με όλη τη σημασία της λέξης, με το «Δ» κεφαλαίο!
-Πόσο μεγάλη επιρροή είχαν οι δάσκαλοι επάνω σου;
Όπως αναγράφεται στο Λεξικό του καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη, η λέξη «μορφώνω» σημαίνει «δίνω σε κάτι μορφή». Και πράγματι, όλοι αυτοί οι Δάσκαλοι έδωσαν μορφή στην ψυχή μας. Είχα σπουδαίους δασκάλους, όπως την κ. Στέλλα Νάκη, τον κ. Σπύρο Γαβαλλά, την κ. Μαρίλη Δουζίνα και την κ. Δήμητρα Χατζηαγγελάκη στο Α’ Γυμνάσιο. Δεν θα ξεχάσω την εμβληματική Διευθύντρια του Κλασικού Λυκείου, κ. Μαρία Θεοδωρέλου, καθώς και όλους εκείνους, οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά στην είσοδό μου στη Νομική, όπως η κ. Νίκη Βεζυργιάννη, η κ. Ελένη Φάρου, η κ. Μαριάννα Μπενέκου, ο κ. Ιωάννης Χριστόπουλος, η κ. Δήμητρα Πορτάρη και άλλοι πολλοί που μέχρι σήμερα συνεχίζουν, όπως λέγαμε πριν, να «μορφώνουν» συνειδήσεις μαθητών – αυριανών πολιτών.
-Η δραστηριοποίησή σου πότε ξεκίνησε;
Από τα φοιτητικά μου χρόνια, από τους φοιτητικούς οργανισμούς και τη μάχιμη δικηγορία, έως την πρακτική άσκηση στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη και στην Πρεσβεία της Ελλάδας στο Παρίσι, έζησα μοναδικές εμπειρίες, που καθόρισαν τον τρόπο σκέψης μου. Ποτέ μου, όμως, δεν ξέχασα εκείνο το μικρό παιδί που ονειρεύτηκε στη Δ’ Δημοτικού να αλλάξει τον κόσμο. Η ίδρυση της Επιτροπής Νέων για την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα, που ξεκίνησε πριν τρία χρόνια, ήταν απλώς το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.
-Ως απόφοιτος του σχολείου μας, πώς θα περιέγραφες τη διαδρομή σου;
Είχα την τιμή να ζήσω στο Αρσάκειο δεκατρία από τα πιο υπέροχα χρόνια της ζωής μου. Από τον Σεπτέμβριο του 2005, όταν πέρασα με τους γονείς μου την κεντρική Πύλη αναζητώντας την τάξη του Νηπιαγωγείου, μέχρι τον Ιούλιο του 2017, όταν κατέβηκα για τελευταία φορά ως μαθητής τα σκαλιά της τάξης του Λυκείου, για να παραλάβω το Απολυτήριό μου.
Είχα την τιμή να ζήσω στο Αρσάκειο δεκατρία από τα πιο υπέροχα χρόνια της ζωής μου.
Σε όλα αυτά τα χρόνια δεν απέκτησα μόνο γνώσεις, αλλά και δεσμούς φιλίας που άντεξαν στον χρόνο. Στο Αρσάκειο γνώρισα τον Θοδωρή Ηρειώτη· καθόμασταν στο ίδιο θρανίο από την Α’ Δημοτικού και μεγαλώσαμε μαζί, με κοινά όνειρα και ανησυχίες. Σήμερα, χρόνια μετά, παραμένουμε συνοδοιπόροι και μάλιστα στην ίδια αποστολή, καθώς είναι Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Νέων. Από το ίδιο θρανίο του Δημοτικού βρεθήκαμε να υπηρετούμε ένα κοινό όραμα και αυτό, για εμένα, είναι η πιο ουσιαστική απόδειξη των αξιών που μπορεί να καλλιεργήσει ένα σχολείο.
2006
Η ίδια η αρχιτεκτονική του κτιρίου του Αρσακείου Σχολείου Ψυχικού έχει μία συμβολική διάσταση. Από το Νηπιαγωγείο, που βρίσκεται χωροταξικά στους «πρόποδες», έως την τελευταία τάξη του Λυκείου, που βρίσκεται στην «κορυφή», χρειάζεται να ανέβεις μία μεγάλη ανηφόρα που επιφυλάσσει πολλές δυσκολίες. Η θέα, όμως, μετά είναι μαγευτική. Αν κοιτάξεις πίσω βλέπεις τα ωραιότερα χρόνια να σε αποχαιρετούν· αν κοιτάξεις μπροστά βλέπεις τη ζωή να σε καλωσορίζει. Σε πείσμα των καιρών, υπάρχουν ακόμη κάποιες «νησίδες» πνευματικής αντίστασης που παραμένουν ζωντανές «κρατώντας ψηλά την ελληνική σημαία». Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει το Αρσάκειο.
Ομιλία Προέδρου Δεκαπενταμελούς στην τελετή αποφοίτησης (26.06.2017)
-Ποιο είναι το μήνυμα της καμπάνιας #RemarbleGreece;
Η καμπάνια αυτή εκφράζει την ανάγκη για μία συστηματική και ουσιαστική προσπάθεια, με πρωταγωνιστή τη νέα γενιά, για την επανένωση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Η νέα γενιά τού σήμερα είναι εκείνη που αύριο θα κληθεί να συνεχίσει -και να ολοκληρώσει- τις διαπραγματεύσεις. Το αίτημα της επανένωσης παύει σταδιακά να αντιμετωπίζεται ως ένα αμιγώς ελληνικό ζήτημα και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ως οικουμενικό αίτημα. Πλήθος νέων έχουν προσχωρήσει στην Επιτροπή, αναλαμβάνοντας να διαδώσουν το μήνυμα της επανένωσης ως “Ambassadors” του οργανισμού μας. Η αγάπη και η θερμή ανταπόκρισή τους μάς γεμίζει έμπνευση και μάς δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε αυτό το ταξίδι.
Θα ήθελα, όμως, να τονίσω ότι όλα όσα έχουμε καταφέρει είναι προϊόν συλλογικής προσπάθειας. Δεν θα ήταν δυνατόν να συμβούν χωρίς τους Αντιπροέδρους της Επιτροπής Νέων, την Ιωάννα Πασιά, τον Θοδωρή Ηρειώτη και την Χρύσα Ρώμα. Μαζί συντονίζουμε δράσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και εκδηλώσεις, στο πλαίσιο της καμπάνιας μας #RemarbleGreece, διασφαλίζοντας ότι η φωνή της νέας γενιάς ακούγεται δυνατά και με ουσιαστικό αντίκτυπο.
-Υπάρχει διεθνής αναγνώριση της κίνησής σας;
Ναι! Θα ξεχώριζα ως ορόσημο την αναγόρευση της Carolyn B. Maloney ως Επίτιμης Προέδρου του οργανισμού μας. Η ίδια υπήρξε επί σειρά ετών Βουλευτής της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, καθώς και Συνιδρύτρια και Συμπρόεδρος του Ελληνικού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Βουλής. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις κοινές μας δηλώσεις στον ιερό βράχο της Ακρόπολης – στιγμές με έντονο συμβολισμό.
Δείτε το βίντεο εδώ
Παράλληλα, σπουδαίοι θεσμικοί φορείς έχουν θέσει τις δράσεις μας υπό την αιγίδα τους, μεταξύ των οποίων η έδρα της UNESCO για τις απειλές κατά της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, καθώς και πολλοί ακόμη.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η συγκρότηση του Advisory Board του οργανισμού μας, αποτελούμενου από επιστήμονες εγνωσμένου κύρους, με επιστημονική εξειδίκευση και ακεραιότητα χαρακτήρα, οι οποίοι επέλεξαν να στηρίξουν έμπρακτα το έργο μας. Μέλη του είναι ο Πρόεδρος του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη, κ. Χριστόφορος Αργυρόπουλος, η Αρχαιολόγος και Επίτιμη Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού, κ. Έλενα Κόρκα, καθώς και η Καθηγήτρια Νομικής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Υπουργείου Πολιτισμού για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, κ. Ειρήνη Σταματούδη. Χωρίς τη συμβολή της τελευταίας, είναι βέβαιο ότι σήμερα δεν θα μιλούσαμε για το εγχείρημά μας – και αυτό έχει τη σημασία του.
Τέλος, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στους πολλούς αφανείς ήρωες που με ανιδιοτέλεια και πίστη στο όραμά μας, στήριξαν το έργο μας από τα πρώτα του βήματα. Ανάμεσά τους ξεχωρίζω τον δικηγόρο κ. Ιωάννη Ηρειώτη, τον Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής κ. Γρηγόρη Ζαφειρόπουλο, καθώς και την Επόπτρια των Σχολείων της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, κ. Νέλλη Παππά.
Βράβευση από το Euro-American Women’s Council
-Πόσο σημαντική είναι η διεπιστημονική προσέγγιση στο ζήτημα των Μαρμάρων;
Το ζήτημα των Μαρμάρων δεν είναι μόνο νομικό· είναι ταυτοχρόνως ιστορικό, πολιτιστικό και πολιτικό. Η διεπιστημονική προσέγγιση μάς επιτρέπει να εξετάζουμε το θέμα ολιστικά, να κατανοούμε τα επιχειρήματα και των δύο πλευρών και να απαντούμε με τεκμηρίωση. Αυτός ήταν και ο λόγος δημιουργίας του “Parthenon Clinic”, μιας ομάδας νέων επιστημόνων που εργάστηκαν με ακαδημαϊκή καθοδήγηση για τη συστηματική μελέτη του ζητήματος.
-Πιστεύεις ότι η επανένωση είναι πλέον πιο κοντά από ποτέ ή παραμένει μια δύσκολη μάχη;
Στην Ελλάδα συχνά αντιμετωπίζουμε το ζήτημα της επανένωσης σαν ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Ασχολούμαστε με το ζήτημα μόνο όσο διάστημα βρίσκεται στην επικαιρότητα. Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να συμβαίνει το αντίθετο, το ζήτημα, δηλαδή, της επανένωσης των Μαρμάρων αναγκάζει την επικαιρότητα να προσαρμοστεί σε αυτό. Φαίνεται πως αρχίζει να κατασταλάζει διεθνώς πως «αυτά τα Μάρμαρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό».
-Ποια παρεξήγηση γύρω από το ζήτημα των Μαρμάρων του Παρθενώνα θεωρείς ότι πρέπει να ξεπεραστεί;
Δεν θα το χαρακτήριζα «παρεξήγηση», αλλά μάλλον «άγνωστες πτυχές» του ζητήματος, που είναι καιρός να γίνουν γνωστές. Όταν μιλάμε σε μαθητές στα σχολεία, ξεκινάμε πάντοτε με δύο απλές ερωτήσεις: «Ζητά η Ελλάδα την επιστροφή της Καρυάτιδας;» και «Είναι ορθότερο να μιλάμε για Μάρμαρα ή Γλυπτά του Παρθενώνα;». Οι απαντήσεις οδηγούν στο κεντρικό επιχείρημα της ελληνικής πλευράς.
Επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης και ξενάγηση από την κ. Ειρήνη Σταματούδη
-Και ποιο είναι αυτό;
Ότι τα Μάρμαρα του Παρθενώνα αποτελούν αναπόσπαστα μέρη ενός οικουμενικού μνημείου, με το οποίο πρέπει να επανενωθούν και όχι μεμονωμένα έργα τέχνης, γλυπτά ή αγάλματα που πρέπει απλώς να επιστραφούν. Τα Μάρμαρα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο είναι συστατικά μέλη ενός αρχιτεκτονικού όλου και όχι ανεξάρτητα πολιτιστικά αγαθά που στέκονται μόνα τους ως αυτούσια αισθητικά αντικείμενα.
Οι λέξεις χρησιμοποιούνται σκόπιμα για να καταδείξουν πως ο Παρθενώνας γίνεται κατανοητός οπτικά και διανοητικά μόνο στην ενότητα στην οποία σχεδιάστηκε. Γι’ αυτό η Ελλάδα κάνει λόγο συστηματικά για «επανένωση» (και όχι επιστροφή) των «Μαρμάρων» (και όχι Γλυπτών) του «Παρθενώνα» (και όχι κάποιου άλλου ναού). Έτσι, η χώρα μας δεν διεκδικεί την Καρυάτιδα του Ερεχθείου, παρά μόνο ό,τι είναι αναπόσπαστα δεμένο με τον ναό του Παρθενώνα, ώστε να μπορέσει αυτός να μεταδώσει την ιστορική, καλλιτεχνική και φιλοσοφική πληρότητα που τον γέννησε. Αυτή ακριβώς είναι και η ουσία του εθνικού αιτήματος.
Η ετυμολογική, άλλωστε, προέλευση της λέξης «μάρμαρο» συνιστά από μόνη της ένα επιχείρημα για την επανένωση. Προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα «μαρμαίρω» που σημαίνει «αντανακλώ το φως». Πουθενά αλλού το φυσικό φως του αττικού ουρανού δεν μπορεί να αποδοθεί με τη γοητεία και τη βιωματική εμπειρία, όπως στον τόπο που τα δημιούργησε ο Φειδίας και οι συνεργάτες του.
-Υπάρχει κάποιο επιχείρημα της άλλης πλευράς που θεωρείς ότι αξίζει να ακουστεί, ακόμη κι αν διαφωνείς με αυτό;
Αναγνωρίζω ότι το επιχείρημα περί «παγκόσμιου μουσείου» έχει μια θεωρητική βάση: Η ιδέα, δηλαδή, ότι τα μεγάλα μουσεία, όπως το Βρετανικό, λειτουργούν ως χώροι παγκόσμιας πρόσβασης στον πολιτισμό. Ωστόσο, στην περίπτωση του Παρθενώνα, το επιχείρημα αυτό καταρρέει. Δεν μιλάμε για μεμονωμένα έργα τέχνης, αλλά για τμήματα ενός μνημείου που νοηματοδοτείται αποκλειστικά μέσα από την ενότητά του. Η καθολικότητα του πολιτισμού δεν επιτυγχάνεται με τον ακρωτηριασμό του.
-Μέσω του προγράμματος Parthenon Edu η Επιτροπή απευθύνεται πλέον και σε μαθητές. Τι σε συγκινεί περισσότερο από τις επισκέψεις στα σχολεία;
Άμα με ρωτούσες από όσα πράγματα έχω κάνει στη ζωή μου για τι νιώθω περισσότερο υπερήφανος, θα σου έλεγα για την απόφασή μας να επισκεφτούμε σχολεία ανά την Ελλάδα. «Η ενημέρωση και ενεργοποίηση όχι μόνο της νέας γενιάς του σήμερα, αλλά και αυτής που θα την διαδεχτεί στο μέλλον», αυτή ήταν η κεντρική κατεύθυνση που αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε όταν προχωρήσαμε στην πρωτοβουλία αυτή.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη συγκίνηση από το να βρίσκεσαι ξανά στα σχολικά θρανία, και μάλιστα αυτή τη φορά όχι ως δέκτης, αλλά ως πομπός γνώσης, μίας γνώσης απαραίτητης για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα που θέλει να μάθει την ιστορία της πατρίδας του. Το σχολικό μας ταξίδι ξεκίνησε από τα σχολεία της Αττικής, αρχικά από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος (Pierce), εν συνεχεία δε από το Αρσάκειο Σχολείο Ψυχικού, καθώς και τα Δημόσια Σχολεία των Βριλησσίων.
Επίσκεψη στο Αρσάκειο Ψυχικού
-Πρόσφατα ταξιδέψατε και εκτός Αθηνών.
Ναι, γιατί η Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα. Η ελληνική ψυχή είναι ολοζώντανη στην επαρχία, οπότε και εμείς ταξιδέψαμε και συνομιλήσαμε με μαθητές και δασκάλους των σχολείων της Μεσσηνίας. Επισκεφτήκαμε συγκεκριμένα το Δημοτικό Σχολείο Άριος και το Τέταρτο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας. Είναι μοναδικό το συναίσθημα να βλέπεις μικρά παιδιά γεμάτα με όρεξη και δίψα για μάθηση. Στο βλέμμα τους βλέπεις το πάθος τους να αλλάξουν τον κόσμο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο κατόρθωμα από αυτό. Τα καταφέραμε!
Επίσκεψη στο Δημοτικό Σχολείο Άριος, Νομού Μεσσηνίας
-Τι μπορεί να περιμένει το κοινό από την εκδήλωση που διοργανώνετε σε μερικές ημέρες;
Πιστεύω πως η εκδήλωση της 26ης Φεβρουαρίου αποτελεί την κορύφωση μίας προσπάθειας τριών και πλέον ετών. Η εκδήλωση διοργανώνεται στην καρδιά του Αρσακείου Σχολείου Ψυχικού, στο ιστορικό του Θέατρο, με τη συμμετοχή κορυφαίων πολιτειακών παραγόντων, του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, κ. Νικήτα Κακλαμάνη και του π. Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπιου Παυλόπουλου, αλλά και ανθρώπων από τον χώρο της παιδείας, του πολιτισμού και της πολιτικής – με την ευρεία έννοια του όρου. Πιστεύω ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μία κοινότητα ανθρώπων που συνδέονται μεταξύ τους με κοινό παρονομαστή τον πολιτισμό.
Ξεχωρίζω την θεσμική παρουσία της Βουλής των Ελλήνων δια του Προέδρου αυτής, κ. Νικήτα Κακλαμάνη. Λέμε ότι οι θεσμοί υπερβαίνουν τους ανθρώπους που τους ενσαρκώνουν, εν προκειμένω συμβαίνει το αντίστροφο. «Τον σταυρό πρέπει να τον βάζεις μόνο σε όποιον μπορεί να τον σηκώσει», μου είχε πει κάποτε. Είναι ένας πολιτικός που τιμά και κρατά ψηλά τον σταυρό. Ένας Πρόεδρος που αναδεικνύει τον κοινωνικό χαρακτήρα της Βουλής, μετατρέποντάς την σε κοιτίδα πολιτισμού. Κυρίως, όμως, ένας άνθρωπος που αν κοιτάξει κανείς φωτογραφίες από την εναρκτήρια εκδήλωσή μας, θα δει πως ήταν κοντά μας πολύ πριν εκλεγεί στο τρίτο πολιτειακό αξίωμα της χώρας. Όπως, άλλωστε, συνηθίζει να λέει και ο ίδιος «τον λαό δεν πρέπει να τον φοβάσαι, τον λαό πρέπει να τον σέβεσαι». Χρέος μας ως νέα γενιά είναι να του ανταποδώσουμε τον σεβασμό που μας έδειξε.
Εναρκτήρια εκδήλωση Επιτροπής Νέων
-Τι σημαίνει για εσένα, η επιστροφή στο σχολείο από το οποίο αποφοίτησες;
Η επιστροφή στο Αρσάκειο δεν είναι απλώς μια επιστροφή στον χώρο του σχολείου, αλλά μια επιστροφή στον εαυτό μου. Είναι η υπενθύμιση των αξιών με τις οποίες μεγάλωσα και της ευθύνης να τις τιμήσω. Είναι ένας κύκλος που κλείνει, για να ανοίξει ένας νέος – με συνείδηση και ευγνωμοσύνη.
-Τέλος, ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους αποφοίτους και στους μαθητές του σχολείου μας που σκέφτονται να δραστηριοποιηθούν κοινωνικά;
Χρειάζεται πρώτα εμείς οι ίδιοι να συνειδητοποιήσουμε πως υπάρχει ένας βαθύτερος λόγος δικαιοσύνης που επιβάλλει τη συμμετοχή των νέων: Είναι δίκαιο αυτοί που έχουν μπροστά τους το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους, να μπορούν να ορίζουν την τύχη τους. Τα Αρσάκεια Σχολεία είναι κάτι παραπάνω από σχολεία. Είναι η ιδέα της μεταλαμπάδευσης των αξιών της ελληνικής παιδείας. Για εμάς τους αποφοίτους είναι, επιπλέον, η σταθερά μας, η πυξίδα μας, ένα κομμάτι του εαυτού μας, εμείς. Με εφαλτήριο τις αξίες αυτές μπορούμε να παλέψουμε για το μεγαλείο που ονομάζεται Ελλάδα. Το αξίζει.
-Θάνο, σ’ ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση.
Και εγώ! Περιμένω όλο τον κόσμο στην εκδήλωση!
Δείτε εδώ το πρόγραμμα της εκδήλωσης
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Μίνα και το εστιατόριο Αττικός για τη φιλοξενία
Φωτογραφίες: Κώστας Μοσχόπουλος
